Opracował Jerzy Czerwiński.

Ponieważ artykuł o historii świątnickiej parafii zawierał już dość pokaźną kolekcję fotografii, chciałbym teraz przedstawić, jak zmieniał się budynek kościoła po kolejnych remontach.

Pierwsze dekady XX wieku.

Ołtarz Matki Boskiej.

Prawdopodobnie najstarsze zdjęcie przedstawiające barkowy ołtarz z obrazem Matki Boskiej Łaskawej. Przed ołtarzem otwierane drewniane balaski. Ołtarz udekorowany bożonarodzeniowymi ozdobami. Zdjęcie prawdopodobnie z początku XX wieku.

Kościół przed 1925 r.

To jedno z najbardziej znanych zdjęć kościoła ujętego w pierwszym planie. Tak wyglądał kościół za czasów ks. Migdałka przed podniesieniem wież 3.5 metra nad zegarami. Brak figury i galeryjki. Dach kryty blachą. Zdjęcie prawdopodobnie jeszcze sprzed I wojny światowej.

Koścół po 1927 r.

To samo ujęcie, lecz zdjęcie wykonane kilkadziesiąt lat później (sądząc po rozmiarach roślinności). Podwyższone wieże, dachówka karpiowa, okrągły witraż IHS, figura Serce Pana Jezusa.  Zdjęcie prawdopodobnie sprzed II wojny światowej.

Kościół po 1927 r.

Zdjęcie wykonane w podobnym okresie co poprzednie.

Stara plebania i kościół – lata 30-te XX w.

Stara plebania ze studnią. Poniżej ten sam motyw ujęty zimą.

Stara plebania i kościół zimą – lata 30-te XX w.

Remont 1984 r.

Kościół świątnicki podczas remontu przeprowadzonego przez ks. Koniecznego. Zdjęcie wykonane podczas odpustu nowej patronki parafii – wówczas błogosławionej królowej Jadwigi.

Wnętrze kościoła przed zmianą polichromii w latach 1983-1984.

Wejście

Tak wyglądała „nawa główna” kościoła świątnickiego przed remontem. Dwukolorowa posadzka kamienna złożona z 6-kątnych elementów, 3 wawelskie konfesjonały, obrazy wiszące na głównych kolumnach oraz niezwykła polichromia wykonana w roku 1927 r. pod okiem Mieczysława Różańskiego.

Wejście boczne

Kościół przed remontem był słabiej oświetlony – brak większości kinkietów na kolumnach i ścianach bocznych. Na pierwszym planie piękne dębowe ławki. Przed prezbiterium zamiast balasków są dwa podłużne klęczniki. Na froncie ambony umieszczony przez ks. Koniecznego obraz św. Jana.

Polichromia w drugiej części nawy głównej.

Polichromia Różańskiego zachwycała nie tylko parafian ze Świątnik, ale była także uznawana i doceniana przez środowisko artystów. Tak o niej pisała w dniu 11 września 1927 roku Gazeta Podhalańska (nr 37):

Znany już, choć młody artysta malarz p. Mieczysław Różański, wychowanek gimnazjum nowotarskiego, uczeń sławnego prof. Bukowskiego, ciągle się swemi pracami pełnemi talentu społeczeństwu przypomina. W ciągu ostatnich miesięcy zdobył nasz rodak pierwszą nagrodę za projekt cegiełki na samolot sanitarny woj. Krakowskiego. Nagroda ta pomnożyła szereg odznaczeń, nagród i wyróżnień za różne prace naszego artysty, jak afisze, wywieszki, dyplomy, witraże i td. Chlubnie się też zaznaczył p. Różański jako twórca dekoracji do paru sztuk w teatrze im. Słowackiego w Krakowie.

Ostatnio p. Różański zaprojektował i wykonał w starożytnym kościele parafialnym w Świątnikach Górnych pod Krakowem przebogata polichromię, która świadczy o jego bujnym rozroście talentu dekoracyjnego i wielkim a dojrzałym rozmachu. Polichromia ta, jak również witraż ze św. Stanisławem jego projektu zyskał sobie bardzo przychylną krytykę fachową. Duże uznanie uzyskał też nasz artysta za projekt witrażu Wniebowzięcia N. M. P. do kościoła w Piaskach pod Krakowem. Przez te prace zdobył sobie p. Różański wśród artystów młodszej generacji ładne nazwisko. – Niechże tylko nie zapomina o Podhalu, któremu z resztą w swej sztuce jest wierny. Podhale również niech nie zapomina, że ma w p. Różańskiem nieprzeciętnego artystę, mającego w swoim krótkim życiu artystycznym już pięknie zapisane karty, godnie stojącego w jednym szeregu z Brzegą, Rekuckim, Sobczakiem, Gąsienicą i td. Nie muszą koniecznie odnawiać kościołów podhalańskich expastuchy malarze pokojowi, mający o sztuce zielone pojęcie, wtedy, gdy nie brak na Podhalu ludzi, którzy zadaniu mogą znakomicie odpowiedzieć. (St. K.)

Polichromia nad ołtarzem św. Jadwigi.

Przy tym zdjęciu warto zwrócić uwagę na malowidło nad wejściem na wieżę i chór.

Prawa nawa kościoła.

Polichromia i wygląd prawej nawy kościoła. Konfesjonał wawelski widoczny w całej okazałości. Przy ścianie także neogotycki XIX-wieczny drewniany ołtarz po ks. prof. Telidze.

Chór i prospekt organowy.

Polichromia pierwszej części nawy głównej, a także chór z organami ufundowanymi w 1966 roku jako wotum z okazji Tysiąclecia.

Prezbiterium.

Polichromia nad prezbiterium z wizerunkami zwierzęcych wizerunków czterech apostołów-ewangelistów (wg. Apokalipsy św. Jana). Widoczne także piękne drewniane stalle obok wejścia do zakrystii.

Nawa główna.

Nawa główna widziana od prezbiterium. Po lewej. ks. Konieczny. Nad ołtarzem tylko jedne „wieczne światło”. Pozostałe dwa „światła” znajdowały się przy bocznych ołtarzach.

Ołtarz neogotycki

Pierwotnie ołtarz neogotycki znajdował się przy prawej kolumnie kościoła. Widać już pewne zniszczenia ażurowych elementów. W tle ołtarz Ukrzyżowania wraz z drewnianymi balaskami.

Uroczystości.

Procesja Bożego Ciała ok. 1937 roku.

Zdjęcie z procesji w święto Bożego Ciała za ks. Brzostka. W tle widoczna stara świątnicka poczta znajdująca się w miejscu dzisiejszej „Strażnicy Kultury”.

Pogrzeb Władysława Kotarby.

Zdjęcie z pogrzebu 29 lipca 1938 roku Władysława Kotarby – lotnika, który zginął w katastrofie lotniczej nad Rumunią w 22 lipca.

Boże Ciało – wyjście

Kilka zdjęć z procesji w dniu święta Bożego Ciała, rok ok 1985. Procesję prowadzi ks. Kazimierz Jancarz.

Boże Ciało – droga

Boże Ciało – Dział

Boże Ciało – ołtarz z kopią obrazu z głownego ołtarza kościoła.

Boże Ciało – Rynek.

W tamtych latach dominowały polityczno-patriotyczne elementy przy ozdabianiu ołtarzy procesji.

Msza polowa na Kopytku – 1990 r.

Jedno z niewielu zdjęć z mszy polowej odprawionej przez ks. Koniecznego w 1990 roku na „Kopytku” – skale znajdującej się w sieprawskim lesie zwanym Borkiem. Msza święta odprawiona została w intencji pomordowanych przez NKWD  w Katyniu, Kozielsku, Ostaszkowie i Starobielsku.

Prawie wszystkie zdjęcia pochodzą ze zbiorów Muzeum Ślusarstwa im. Marcina Mikuły w Świątnikach Górnych – część z nich Muzeum przekazała pani Zofia Kotarba. Jak wygląda kościół w obecnych czasach można zobaczyć na moich panoramach:  Panoramy kościoła w Świątnikach Górnych.

Advertisements
Komentarze
  1. Witam,
    czy mógłbym prosić o kontakt pod adres psr@niebieskaeskadra.pl w sprawie Władysława Kotarby. Prowadzę witrynę Władysława http://www.niebieskaeskadra.pl poświęconą pamięci polskich lotników.
    Pozdrawiam

  2. karola pisze:

    zdiecia za bardzo cenne jesli jest mozliwosc o dodanie wiecej zdiec z czy tych starych czy nowszych np za bycia proboszcza ks.Stanisława Czulaka.

  3. ze starszych zdjęć może jeszcze uda się coś dodać, współczesny najlepiej oddają panoramy: http://paladine.ndl.pl/panoramy/

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s